The Atlantic: Η αμερικανική εποχή τελείωσε» - Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει τα όρια της παγκόσμιας στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ - Οι επιθέσεις των Ιρανών διέλυσαν 17 Αμερικανικές βάσεις... δεν μπορούν να ξαναπάνε στην βάση του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν
(upd17) Ο Αμερικανικός στρατός απέτυχε στον Περσικό Κόλπο…
Το χειρότερο δεν είναι αυτό... πλέον στις ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η Αμερικανική Εποχή ξεθωριάζει και άλλες δυνάμεις αναδύονται στον πλανήτη…
Και ενώ στον Περσικό Κόλπο το αδιέξοδο παραμένει, σημειώθηκε παρέμβαση Κίνας που καλεί ΗΠΑ και Ιράν να επανέλθουν στο Μνημόνιο Συνεννόησης…
Μάλιστα η Κίνα ανοικτά αναφέρει ότι θα στηρίξει τα συμφέροντα του Ιράν.
Την ίδια στιγμή η Κίνα προέβη σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη…
Για πρώτη φορά αποκάλυψε 320 υπόγειες βάσεις ή 320 υπόγειες πόλεις πυραύλων - για εκτόξευση διηπειρωτικών πυραύλων προκαλώντας σοκ και δέος…
Η Κίνα είναι πολύ πιο μπροστά σε προετοιμασίες πολέμου και σε οπλικά συστήματα από ότι νομίζει ο πολύς κόσμος…
Trump: Ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του - Μίλησα απευθείας με τους Ιρανούς
Οι ΗΠΑ φτάνουν στο τέλος του πολέμου με το Ιράν υποστήριξε μιλώντας σε δημοσιογράφους ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump.
Όπως είπε μίλησε απευθείας με την ιρανική πλευρά.
O Trump είπε ότι ο πόλεμος βρίσκεται στα τελικά του στάδια, ότι ο πόλεμος θα τελειώσει πολύ σύντομα και ότι το Ιράν επιθυμεί διακαώς μια συμφωνία.
Πρόσθεσε ότι οι Ιρανοί έχουν υποστεί πολύ βαριές απώλειες και για αυτό θέλουν συμφωνία.
Ο Trump συνέχισε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία για το Ιράν όποτε το θελήσουν.
«Έχω τερματίσει οκτώ πολέμους.
Όσον αφορά τη Ρωσία και την Ουκρανία, οι ηγέτες των δύο χωρών απεχθάνονται έντονα ο ένας τον άλλον.
Αυτό το μίσος είναι πολύ αξιοσημείωτο και ο πόλεμος είναι επίσης ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο προς εξέταση.
Στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς είναι ο βασικός λόγος για την αύξηση της τιμής του ντίζελ, αλλά όλα αυτά θα τελειώσουν πολύ σύντομα.
Ειλικρινά, αυτή η υπόθεση θα τελειώσει σύντομα, επειδή δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν.
Η χώρα τους έχει καταστραφεί.
Οι τιμές των καυσίμων μπορεί να αυξηθούν λίγο, όμως αυτό το κόστος είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με όσα κάναμε.
Ίσως η κατάσταση να προχωρήσει ακόμη παραπέρα, αλλά, ειλικρινά, ακόμη κι αν πάει πολύ πιο πέρα, όλα αυτά τελικά θα καταρρεύσουν — σαν έναν πύραυλο που κινείται προς τα πίσω.
Έχουμε επιβάλει έναν πρωτοφανή αποκλεισμό στο Ιράν και, κατά τους τελευταίους μήνες, κανένα πλοίο δεν έχει καταφέρει να σπάσει αυτόν τον αποκλεισμό.
Δείτε τι θα συμβεί με το Ιράν· θα έχει πολύ καλή κατάληξη» είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Παρέμβαση Κίνας: Στηρίζουμε το Ιράν - ΗΠΑ και Ιράν βρείτε τα… να επιστρέψετε στο Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad
Σημαντική παρέμβαση από τον Κινέζο Υπουργό Εξωτερικών εκδηλώθηκε για τον Περσικό Κόλπο και το Hormuz.
«Στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών Wang Yi συναντήθηκε και είχε συνομιλίες με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών στο Πεκίνο.
Ο Wang Yi δήλωσε: Η Κίνα καλεί το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, να επιστρέψουν στο Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad το συντομότερο δυνατό, να αναβιώσουν τον μηχανισμό διαπραγμάτευσης με βάση τις συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί μέχρι στιγμής και να πραγματοποιήσουν σοβαρές συνομιλίες για θέματα που απασχολούν και τις δύο πλευρές.
«Η Κίνα καλεί όλα τα μέρη να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz το συντομότερο δυνατό, να διατηρήσουν το άνοιγμα και την ασφάλεια των διεθνών πλωτών οδών και να υποστηρίξουν τη σταθερότητα των διεθνών ενεργειακών μεταφορών, καθώς και των αλυσίδων παραγωγής και εφοδιασμού».
Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνομιλιών με τον Ιρανό ομόλογό του ότι η Κίνα είναι πρόθυμη να «διαφυλάξει τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα του Ιράν».
Ο Wang Yi τόνισε ότι «ενθαρρύνουμε την Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη να συμμετάσχουν σε ουσιαστικές διαβουλεύσεις για τα ανεπίλυτα ζητήματα» και κάλεσε και τις δύο πλευρές να ανοικοδομήσουν το διαπραγματευτικό πλαίσιο με βάση τη συναίνεση που επιτεύχθηκε μετά το Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad (το Islamabad είναι πρωτεύουσα του Πακιστάν).
The Atlantic: Η αμερικανική εποχή τελείωσε» - Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει τα όρια της παγκόσμιας στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ
Η στρατιωτική ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών έχει δεχθεί σοβαρά χτυπήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Ιράν, με αντίποινα σε αμερικανικές βάσεις, πιέσεις στα αποθέματα όπλων και προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα, που αποκάλυψαν τρωτά σημεία σε ένα σύστημα που θεωρείται εδώ και καιρό ως «το πιο ικανό στον κόσμο», γράφει το Atlantic.
Το Atlantic υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση απέδειξε πόσο γρήγορα μπορούν να αποδυναμωθούν τα θεμέλια της «παγκόσμιας αμερικανικής κυριαρχίας» μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επισήμανε την αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών, παρά τον προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό τους, το εκτεταμένο δίκτυο βάσεων και τις συμμαχίες τους, να νικήσουν το Ιράν.
Οι επιθέσεις των Ιρανών διέλυσαν 17 Αμερικανικές βάσεις... δεν μπορούν να ξαναπάνε στην βάση του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν
Ο αντίκτυπος ήταν ιδιαίτερα σημαντικός γύρω από τον Περσικό Κόλπο, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να προβάλουν την πιο σημαντική στρατιωτική παρουσία στο εξωτερικό από την αποχώρηση της Βρετανίας μετά τον πόλεμο, σημειώνεται στην αξιολόγηση.
Το Δόγμα Κάρτερ του 1980 δέσμευε την Ουάσινγκτον να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στη ροή πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων μέσω του Περσικού Κόλπου. Η αξιοπιστία του εξαρτιόταν από την ικανότητα του αμερικανικού στρατού να αντιδράσει σε οποιαδήποτε προσπάθεια κλεισίματος του Στενού του Hormuz.
Σύμφωνα με το The Atlantic, ωστόσο, αυτή η ικανότητα έχει αμφισβητηθεί από την αντιπαράθεση.
Αν και οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ περιελάμβαναν πολλές δολοφονίες, το κατεστημένο του Ιράν παρέμεινε άθικτο, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν αμερικανικές εγκαταστάσεις και απέφυγαν στοιχεία της αμερικανικής αεράμυνας.
Μέχρι τον Μάρτιο 2026, λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, είχαν πληγεί 17 αμερικανικές βάσεις, εγκαταστάσεις αεράμυνας και διπλωματικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγείου του Πέμπτου Στόλου στο Μπαχρέιν και σημαντικών εγκαταστάσεων στο Κουβέιτ.
Σκληρή ήττα στο Μπαχρέιν
Οι επιθέσεις είχαν άμεσο αντίκτυπο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, έγραψε το Atlantic.
Η απώλεια των εγκαταστάσεων στο Μπαχρέιν αναγνωρίστηκε ως ένας βασικός λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση Trump δεν κλιμάκωσε στρατιωτικά τις σχέσεις με το Ιράν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, παρά τις απειλές να το πράξει.
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ βασιζόταν στο Μπαχρέιν επί δεκαετίες για τον ανεφοδιασμό πλοίων που επιχειρούσαν στην περιοχή.
Καθώς η εγκατάσταση δεν ήταν διαθέσιμη, η εφοδιαστική αλυσίδα που υποστήριζε τις ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ έπρεπε να επεκταθεί μέχρι το Diego Garcia, ένα βρετανικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση μεγαλύτερη των 2.000 μιλίων από το Στενό του Hormuz.
Οι βάσεις που έχουν πληγεί έχουν σε μεγάλο βαθμό παραμείνει εκτός λειτουργίας λόγω της συνεχιζόμενης απειλής για το προσωπικό και τον εξοπλισμό των ΗΠΑ, αποκάλυψε το Atlantic
Οι Αμερικανικοί στρατιώτες δεν μπορούν να πάνε στην βάση του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν
Κατά το Atlantic ένας Αμερικανός αξιωματικός ρώτησε τον Ναύαρχο Daryl Cottle, επικεφαλής των ναυτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνεδρίασης των στρατηγείων σχετικά με την ανάκτηση προσωπικών αντικειμένων από τη βάση του Μπαχρέιν.
«Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε εκεί σύντομα», απάντησε ο Daryl Cottle.
«Θέλω απλώς να είμαι απόλυτα ειλικρινής με αυτό».
Η πίεση εξαπλώνεται πέρα από τον Περσικό Κόλπο
Η πίεση έχει επηρεάσει επίσης τις στρατιωτικές αναπτύξεις των ΗΠΑ αλλού, υποστηρίζεται στην αξιολόγηση, σημειώνοντας ότι, για να διατηρήσει την επιθετικότητά της κατά του Ιράν, η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να μετακινήσει σημαντικό εξοπλισμό μακριά από τον δυτικό Ειρηνικό.
Η αντιπαράθεση έχει ταυτόχρονα ασκήσει πιέσεις στα αποθέματα όπλων των ΗΠΑ.
Μέχρι τα τέλη Απριλίου, μελέτες εκτιμούσαν ότι οι αμερικανικές προμήθειες αναχαιτιστικών συστημάτων THAAD και Patriot, καθώς και πυραύλων κρουζ Tomahawk, είχαν μειωθεί σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, με τις ελλείψεις να επιδεινώνονται στη συνέχεια.
Με τους τρέχοντες ρυθμούς παραγωγής, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να αποκαταστήσουν τα αποθέματά τους στα προπολεμικά επίπεδα, υπενθύμισε το περιοδικό.
Καταρρέουν και οι συμμαχίες
Το Atlantic συνέδεσε επίσης το πρόβλημα με τη ικανότητα των ΗΠΑ στην παραγωγή όπλων.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκτειναν γρήγορα την στρατιωτική παραγωγή μετατρέποντας την πολιτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των εργοστασίων αυτοκινήτων, σε παραγωγή πολεμικής περιόδου.
Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μερίδιο της παγκόσμιας ναυπηγικής βιομηχανίας πολιτικών πλοίων, ενώ η Κίνα παράγει περίπου τα μισά πλοία παγκοσμίως και ελέγχει περίπου το 80% της παγκόσμιας κατασκευής drones, σύμφωνα με το Atlantic.
Η πίεση που ασκείται στην αμερικανική ισχύ επιδεινώνεται από την αβεβαιότητα που περιβάλλει τις παραδοσιακές συμμαχίες.
Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, για παράδειγμα, είναι σημαντικές ναυπηγικές δυνάμεις, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξετάζουν ολοένα και περισσότερο το ενδεχόμενο να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά τους.
Το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για την απόσυρση 5.000 στρατιωτών από τη Γερμανία, ενώ μια ευρύτερη αμυντική αναθεώρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις. Η Γερμανία εξετάζει το ενδεχόμενο να βοηθήσει τη Βρετανία στον εκσυγχρονισμό των πυρηνικών της όπλων.
Αλλού, το Πακιστάν, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία υπέγραψαν στρατιωτική συμφωνία, σημείωσε το περιοδικό, υπενθυμίζοντας ότι το Ομάν και άλλα κράτη του Περσικού Κόλπου προσεγγίζουν επίσης το Ιράν, ενώ η Νότια Κορέα βελτιώνει τις σχέσεις της με την Κίνα.
Ένα αβέβαιο μέλλον
Το Atlantic υποστήριξε ότι ακόμη και η επιστροφή στις προηγούμενες πολιτικές των ΗΠΑ ενδέχεται να μην αποκαταστήσει πλήρως την προηγούμενη παγκόσμια εμβέλεια της Ουάσινγκτον.
Μετά από περισσότερες από 8 δεκαετίες υποτιθέμενης παγκόσμιας κυριαρχίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονταν σε μια περίοδο κατά την οποία η διατήρηση της προηγούμενης θέσης τους θα απαιτούσε την αντιμετώπιση των τρωτών σημείων που αποκάλυψε ο πόλεμος.
Washington Post: Δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσουν τους Houthis – Έγιναν ισχυρότεροι μέσα στον πόλεμο
Στη διαπίστωση ότι δεν υπάρχει πλέον τρόπος να σταματήσουν τους Houthis αναφέρεται η Washington Post σε άρθρο της με τίτλο «Γιατί οι Houthis της Υεμένης έγιναν μόνο ισχυρότεροι μέσα από χρόνια πολέμου;».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «σε διάφορες χρονικές περιόδους κατά την τελευταία δεκαετία, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και το Ισραήλ εξαπέλυσαν σφοδρές αεροπορικές επιδρομές εναντίον των δυνάμεων των Houthis της Υεμένης, ωστόσο το αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων ήταν απλώς η περαιτέρω ενίσχυση των δυνάμεων αυτών».
«Τώρα που οι δυνάμεις των Houthis, με την υποστήριξη του Ιράν, προελαύνουν προς ένα σημαντικό θαλάσσιο πέρασμα, πλήττουν πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας και επηρεάζουν τις παγκόσμιες αγορές, δεν απομένουν πολλές επιλογές για την αναχαίτισή τους οι οποίες να μην έχουν ήδη δοκιμαστεί» επισημαίνει το δημοσίευμα.
Μάλιστα, ο Μichael Knights, ερευνητής που ειδικεύεται σε ζητήματα που αφορούν τους Houthis, δήλωσε επίσης στην εφημερίδα: «Είναι οι πιο αφοσιωμένοι, οι πιο ιδεολογικά συνεπείς και οι πιο επιθετικοί περιφερειακοί σύμμαχοι του Ιράν».
Από 30.000 στρατιώτες σε 350.000 μέσα σε 10 χρόνια
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο αριθμός των δυνάμεων των Houthis αυξήθηκε από περίπου 30.000 άτομα το 2015 σε περίπου 350.000 το 2024.
Η οργάνωση έχει επίσης τη δυνατότητα να παράγει σημαντικό μέρος του οπλισμού της στο εσωτερικό της Υεμένης.
Η Washington Post αναφέρεται στους περιορισμούς που υπάρχουν στα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων της Σαουδικής Αραβίας και επισημαίνει ότι δεν είναι σαφές για πόσο ακόμη το Ριάντ θα μπορεί να αποκρούει τις επιθέσεις των Houthis και ομάδων της περιοχής που υποστηρίζονται από το Ιράν.
Παράλληλα αναφέρεται ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται στους Houthis έχουν υποχωρήσει από τις θέσεις τους τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ οι δυνάμεις των Houthis προελαύνουν προς το Bab al Mandab.
Σύμφωνα με το Associated Press, οι Σαουδάραβες φαίνεται να μην επιθυμούν να εμπλακούν εκ νέου σε έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, καθώς μια χερσαία επιχείρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρατεταμένη σύγκρουση και βαριές απώλειες.
Οι ΗΠΑ, οι οποίες εξακολουθούν να εμπλέκονται σε πόλεμο με το Ιράν, επίσης φαίνεται να μην επιθυμούν να εμπλακούν σε αυτή τη σύγκρουση.
Σοκ και δέος από την Κίνα – Αποκάλυψε 320 υπόγειες πόλεις διηπειρωτικών πυραύλων στην περιοχή Tzilanda
Η Κίνα αποκάλυψε δημόσια για πρώτη φορά ένα τεράστιο δίκτυο υπόγειων εγκαταστάσεων και βάσεων που σχετίζονται με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μια κίνηση που θα μπορούσε να δώσει μια νέα εικόνα των διαστάσεων της πυρηνικής αποτρεπτικής υποδομής της Κίνας.
Το δίκτυο περιλαμβάνει 320 σήραγγες πυραύλων
Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της Κίνας πρόβαλε ένα ντοκιμαντέρ για τις δραστηριότητες των πυραυλικών δυνάμεων της χώρας, για να σηματοδοτήσει την 99η επέτειο από την ίδρυση του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.
Στο ντοκιμαντέρ, ένας Κινέζος στρατιωτικός μηχανικός μιλάει για ένα τεράστιο έργο κατασκευής μιας σειράς υπόγειων εγκαταστάσεων, οι οποίες αναφέρονται ως «πόλεις πυραύλων».
Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, αυτά τα συγκροτήματα περιλαμβάνουν ένα δίκτυο σηράγγων και υπόγειων εγκαταστάσεων, που βρίσκονται στις δυτικές περιοχές της Κίνας. Δορυφορικές εικόνες από το 2021 έδειξαν επίσης την ύπαρξη εκτεταμένων κατασκευαστικών έργων σε αυτές τις περιοχές.
Δημοσιευμένες αναφορές υποδεικνύουν την ύπαρξη περίπου 320 σηράγγων σε τρεις κύριες περιοχές ανάπτυξης.
Εκτός από αυτές τις περιοχές, έχει επίσης εντοπιστεί μια βάση εκπαίδευσης που σχετίζεται με πυραυλικές δυνάμεις στην περιοχή Tzilanda.
Το Πεκίνο δεν είχε δώσει προηγουμένως μια σαφή και επίσημη εξήγηση για τη φύση και τη λειτουργία αυτών των έργων.
Ωστόσο, ένα νέο ντοκιμαντέρ της κινεζικής κρατικής τηλεόρασης συνδέει για πρώτη φορά την κατασκευή αυτής της υποδομής με την έννοια ενός «αντιποίνων» και τη διατήρηση της ικανότητας αντίδρασης μετά από μια πυρηνική επίθεση.
Οι δηλώσεις του μηχανικού σε αυτό το ντοκιμαντέρ δείχνουν ότι ένας από τους κύριους στόχους του έργου είναι να διασφαλίσει την επιβίωση της στρατηγικής ικανότητας της Κίνας ακόμη και σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης μεγάλης κλίμακας.
Η λογική μιας τέτοιας υποδομής βασίζεται στη διασπορά και την προστασία των πυραυλικών δυνάμεων.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η καταστροφή μιας ή ακόμη και περισσότερων βάσεων δεν θα σήμαινε την απώλεια ολόκληρης της ικανότητας αντίδρασης και μέρος της πυραυλικής ισχύος θα μπορούσε να παραμείνει σε άλλες εγκαταστάσεις.
Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια κατάσταση όπου ο στρατηγικός ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια και το ζήτημα της πυρηνικής ικανότητας του Πεκίνου έχει λάβει μεγαλύτερη προσοχή από ποτέ.
Οι νέοι πύραυλοι Dongfeng
Στο ντοκιμαντέρ, ο Κινέζος μηχανικός μίλησε επίσης για την πίεση που ασκούν ανώτεροι αξιωματούχοι για την ταχεία ολοκλήρωση του έργου, εξηγώντας ότι οι τεχνικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αναπτύξουν νέες μεθόδους για την εκσκαφή και την κατασκευή σηράγγων προκειμένου να τηρηθεί το καθορισμένο χρονοδιάγραμμα.
Η κλίμακα του έργου, εάν επιβεβαιωθεί πλήρως ανεξάρτητα, θα μπορούσε να αλλάξει τις προηγούμενες αντιλήψεις για τη δομή των πυρηνικών δυνάμεων της Κίνας.
Για δεκαετίες, το Πεκίνο έδινε έμφαση σε ένα σχετικά περιορισμένο πυρηνικό οπλοστάσιο και σε ένα αποτρεπτικό μέσο, αλλά η ανάπτυξη εκτεταμένων υπόγειων δικτύων υποδηλώνει ότι δεν διακυβεύεται μόνο ο αριθμός των κεφαλών και των πυραύλων.
Η υποδομή για τη συντήρησή τους αποκτά επίσης ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.
Παράλληλα με αυτές τις εγκαταστάσεις, η Κίνα αναπτύσσει νέες γενιές βαλλιστικών πυραύλων, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Dongfeng.
Ο συνδυασμός πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς με ένα δίκτυο διασκορπισμένων, υπόγειων βάσεων αποτελεί μέρος της ευρύτερης αρχιτεκτονικής στρατηγικής αποτροπής του Πεκίνου.
Πράγματι, αυτό που αναδεικνύει το νέο ντοκιμαντέρ δεν είναι απλώς η ύπαρξη μερικών νέων πυραυλικών βάσεων.
Είναι μια εικόνα μιας πολυεπίπεδης υποδομής που στοχεύει στην αύξηση της επιβιωσιμότητας, της διασποράς και της ανταπόκρισης των πυραυλικών δυνάμεων της Κίνας σε περίπτωση πιθανής πυρηνικής σύγκρουσης.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να είναι σημαντική στους στρατηγικούς υπολογισμούς των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων πυρηνικών δυνάμεων σχετικά με τη μελλοντική ισορροπία αποτροπής στην Ανατολική Ασία.
www.bankingnews.gr
Το χειρότερο δεν είναι αυτό... πλέον στις ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η Αμερικανική Εποχή ξεθωριάζει και άλλες δυνάμεις αναδύονται στον πλανήτη…
Και ενώ στον Περσικό Κόλπο το αδιέξοδο παραμένει, σημειώθηκε παρέμβαση Κίνας που καλεί ΗΠΑ και Ιράν να επανέλθουν στο Μνημόνιο Συνεννόησης…
Μάλιστα η Κίνα ανοικτά αναφέρει ότι θα στηρίξει τα συμφέροντα του Ιράν.
Την ίδια στιγμή η Κίνα προέβη σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη…
Για πρώτη φορά αποκάλυψε 320 υπόγειες βάσεις ή 320 υπόγειες πόλεις πυραύλων - για εκτόξευση διηπειρωτικών πυραύλων προκαλώντας σοκ και δέος…
Η Κίνα είναι πολύ πιο μπροστά σε προετοιμασίες πολέμου και σε οπλικά συστήματα από ότι νομίζει ο πολύς κόσμος…
Trump: Ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του - Μίλησα απευθείας με τους Ιρανούς
Οι ΗΠΑ φτάνουν στο τέλος του πολέμου με το Ιράν υποστήριξε μιλώντας σε δημοσιογράφους ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump.
Όπως είπε μίλησε απευθείας με την ιρανική πλευρά.
O Trump είπε ότι ο πόλεμος βρίσκεται στα τελικά του στάδια, ότι ο πόλεμος θα τελειώσει πολύ σύντομα και ότι το Ιράν επιθυμεί διακαώς μια συμφωνία.
Πρόσθεσε ότι οι Ιρανοί έχουν υποστεί πολύ βαριές απώλειες και για αυτό θέλουν συμφωνία.
Ο Trump συνέχισε λέγοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία για το Ιράν όποτε το θελήσουν.
«Έχω τερματίσει οκτώ πολέμους.
Όσον αφορά τη Ρωσία και την Ουκρανία, οι ηγέτες των δύο χωρών απεχθάνονται έντονα ο ένας τον άλλον.
Αυτό το μίσος είναι πολύ αξιοσημείωτο και ο πόλεμος είναι επίσης ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο προς εξέταση.
Στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς είναι ο βασικός λόγος για την αύξηση της τιμής του ντίζελ, αλλά όλα αυτά θα τελειώσουν πολύ σύντομα.
Ειλικρινά, αυτή η υπόθεση θα τελειώσει σύντομα, επειδή δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν.
Η χώρα τους έχει καταστραφεί.
Οι τιμές των καυσίμων μπορεί να αυξηθούν λίγο, όμως αυτό το κόστος είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με όσα κάναμε.
Ίσως η κατάσταση να προχωρήσει ακόμη παραπέρα, αλλά, ειλικρινά, ακόμη κι αν πάει πολύ πιο πέρα, όλα αυτά τελικά θα καταρρεύσουν — σαν έναν πύραυλο που κινείται προς τα πίσω.
Έχουμε επιβάλει έναν πρωτοφανή αποκλεισμό στο Ιράν και, κατά τους τελευταίους μήνες, κανένα πλοίο δεν έχει καταφέρει να σπάσει αυτόν τον αποκλεισμό.
Δείτε τι θα συμβεί με το Ιράν· θα έχει πολύ καλή κατάληξη» είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Παρέμβαση Κίνας: Στηρίζουμε το Ιράν - ΗΠΑ και Ιράν βρείτε τα… να επιστρέψετε στο Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad
Σημαντική παρέμβαση από τον Κινέζο Υπουργό Εξωτερικών εκδηλώθηκε για τον Περσικό Κόλπο και το Hormuz.
«Στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών Wang Yi συναντήθηκε και είχε συνομιλίες με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών στο Πεκίνο.
Ο Wang Yi δήλωσε: Η Κίνα καλεί το Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, να επιστρέψουν στο Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad το συντομότερο δυνατό, να αναβιώσουν τον μηχανισμό διαπραγμάτευσης με βάση τις συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί μέχρι στιγμής και να πραγματοποιήσουν σοβαρές συνομιλίες για θέματα που απασχολούν και τις δύο πλευρές.
«Η Κίνα καλεί όλα τα μέρη να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για το άνοιγμα του Στενού του Hormuz το συντομότερο δυνατό, να διατηρήσουν το άνοιγμα και την ασφάλεια των διεθνών πλωτών οδών και να υποστηρίξουν τη σταθερότητα των διεθνών ενεργειακών μεταφορών, καθώς και των αλυσίδων παραγωγής και εφοδιασμού».
Ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνομιλιών με τον Ιρανό ομόλογό του ότι η Κίνα είναι πρόθυμη να «διαφυλάξει τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα του Ιράν».
Ο Wang Yi τόνισε ότι «ενθαρρύνουμε την Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη να συμμετάσχουν σε ουσιαστικές διαβουλεύσεις για τα ανεπίλυτα ζητήματα» και κάλεσε και τις δύο πλευρές να ανοικοδομήσουν το διαπραγματευτικό πλαίσιο με βάση τη συναίνεση που επιτεύχθηκε μετά το Μνημόνιο Συνεννόησης του Islamabad (το Islamabad είναι πρωτεύουσα του Πακιστάν).
The Atlantic: Η αμερικανική εποχή τελείωσε» - Ο πόλεμος στο Ιράν εκθέτει τα όρια της παγκόσμιας στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ
Η στρατιωτική ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών έχει δεχθεί σοβαρά χτυπήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Ιράν, με αντίποινα σε αμερικανικές βάσεις, πιέσεις στα αποθέματα όπλων και προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα, που αποκάλυψαν τρωτά σημεία σε ένα σύστημα που θεωρείται εδώ και καιρό ως «το πιο ικανό στον κόσμο», γράφει το Atlantic.
Το Atlantic υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση απέδειξε πόσο γρήγορα μπορούν να αποδυναμωθούν τα θεμέλια της «παγκόσμιας αμερικανικής κυριαρχίας» μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επισήμανε την αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών, παρά τον προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό τους, το εκτεταμένο δίκτυο βάσεων και τις συμμαχίες τους, να νικήσουν το Ιράν.
Οι επιθέσεις των Ιρανών διέλυσαν 17 Αμερικανικές βάσεις... δεν μπορούν να ξαναπάνε στην βάση του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν
Ο αντίκτυπος ήταν ιδιαίτερα σημαντικός γύρω από τον Περσικό Κόλπο, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να προβάλουν την πιο σημαντική στρατιωτική παρουσία στο εξωτερικό από την αποχώρηση της Βρετανίας μετά τον πόλεμο, σημειώνεται στην αξιολόγηση.
Το Δόγμα Κάρτερ του 1980 δέσμευε την Ουάσινγκτον να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στη ροή πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων μέσω του Περσικού Κόλπου. Η αξιοπιστία του εξαρτιόταν από την ικανότητα του αμερικανικού στρατού να αντιδράσει σε οποιαδήποτε προσπάθεια κλεισίματος του Στενού του Hormuz.
Σύμφωνα με το The Atlantic, ωστόσο, αυτή η ικανότητα έχει αμφισβητηθεί από την αντιπαράθεση.
Αν και οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ περιελάμβαναν πολλές δολοφονίες, το κατεστημένο του Ιράν παρέμεινε άθικτο, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν αμερικανικές εγκαταστάσεις και απέφυγαν στοιχεία της αμερικανικής αεράμυνας.
Μέχρι τον Μάρτιο 2026, λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, είχαν πληγεί 17 αμερικανικές βάσεις, εγκαταστάσεις αεράμυνας και διπλωματικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγείου του Πέμπτου Στόλου στο Μπαχρέιν και σημαντικών εγκαταστάσεων στο Κουβέιτ.
Σκληρή ήττα στο Μπαχρέιν
Οι επιθέσεις είχαν άμεσο αντίκτυπο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, έγραψε το Atlantic.
Η απώλεια των εγκαταστάσεων στο Μπαχρέιν αναγνωρίστηκε ως ένας βασικός λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση Trump δεν κλιμάκωσε στρατιωτικά τις σχέσεις με το Ιράν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, παρά τις απειλές να το πράξει.
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ βασιζόταν στο Μπαχρέιν επί δεκαετίες για τον ανεφοδιασμό πλοίων που επιχειρούσαν στην περιοχή.
Καθώς η εγκατάσταση δεν ήταν διαθέσιμη, η εφοδιαστική αλυσίδα που υποστήριζε τις ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ έπρεπε να επεκταθεί μέχρι το Diego Garcia, ένα βρετανικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση μεγαλύτερη των 2.000 μιλίων από το Στενό του Hormuz.
Οι βάσεις που έχουν πληγεί έχουν σε μεγάλο βαθμό παραμείνει εκτός λειτουργίας λόγω της συνεχιζόμενης απειλής για το προσωπικό και τον εξοπλισμό των ΗΠΑ, αποκάλυψε το Atlantic
Οι Αμερικανικοί στρατιώτες δεν μπορούν να πάνε στην βάση του 5ου Στόλου στο Μπαχρέιν
Κατά το Atlantic ένας Αμερικανός αξιωματικός ρώτησε τον Ναύαρχο Daryl Cottle, επικεφαλής των ναυτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνεδρίασης των στρατηγείων σχετικά με την ανάκτηση προσωπικών αντικειμένων από τη βάση του Μπαχρέιν.
«Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε εκεί σύντομα», απάντησε ο Daryl Cottle.
«Θέλω απλώς να είμαι απόλυτα ειλικρινής με αυτό».
Η πίεση εξαπλώνεται πέρα από τον Περσικό Κόλπο
Η πίεση έχει επηρεάσει επίσης τις στρατιωτικές αναπτύξεις των ΗΠΑ αλλού, υποστηρίζεται στην αξιολόγηση, σημειώνοντας ότι, για να διατηρήσει την επιθετικότητά της κατά του Ιράν, η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να μετακινήσει σημαντικό εξοπλισμό μακριά από τον δυτικό Ειρηνικό.
Η αντιπαράθεση έχει ταυτόχρονα ασκήσει πιέσεις στα αποθέματα όπλων των ΗΠΑ.
Μέχρι τα τέλη Απριλίου, μελέτες εκτιμούσαν ότι οι αμερικανικές προμήθειες αναχαιτιστικών συστημάτων THAAD και Patriot, καθώς και πυραύλων κρουζ Tomahawk, είχαν μειωθεί σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, με τις ελλείψεις να επιδεινώνονται στη συνέχεια.
Με τους τρέχοντες ρυθμούς παραγωγής, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να αποκαταστήσουν τα αποθέματά τους στα προπολεμικά επίπεδα, υπενθύμισε το περιοδικό.
Καταρρέουν και οι συμμαχίες
Το Atlantic συνέδεσε επίσης το πρόβλημα με τη ικανότητα των ΗΠΑ στην παραγωγή όπλων.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκτειναν γρήγορα την στρατιωτική παραγωγή μετατρέποντας την πολιτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των εργοστασίων αυτοκινήτων, σε παραγωγή πολεμικής περιόδου.
Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μερίδιο της παγκόσμιας ναυπηγικής βιομηχανίας πολιτικών πλοίων, ενώ η Κίνα παράγει περίπου τα μισά πλοία παγκοσμίως και ελέγχει περίπου το 80% της παγκόσμιας κατασκευής drones, σύμφωνα με το Atlantic.
Η πίεση που ασκείται στην αμερικανική ισχύ επιδεινώνεται από την αβεβαιότητα που περιβάλλει τις παραδοσιακές συμμαχίες.
Η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, για παράδειγμα, είναι σημαντικές ναυπηγικές δυνάμεις, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξετάζουν ολοένα και περισσότερο το ενδεχόμενο να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά τους.
Το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ ανακοίνωσε σχέδια για την απόσυρση 5.000 στρατιωτών από τη Γερμανία, ενώ μια ευρύτερη αμυντική αναθεώρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις. Η Γερμανία εξετάζει το ενδεχόμενο να βοηθήσει τη Βρετανία στον εκσυγχρονισμό των πυρηνικών της όπλων.
Αλλού, το Πακιστάν, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία υπέγραψαν στρατιωτική συμφωνία, σημείωσε το περιοδικό, υπενθυμίζοντας ότι το Ομάν και άλλα κράτη του Περσικού Κόλπου προσεγγίζουν επίσης το Ιράν, ενώ η Νότια Κορέα βελτιώνει τις σχέσεις της με την Κίνα.
Ένα αβέβαιο μέλλον
Το Atlantic υποστήριξε ότι ακόμη και η επιστροφή στις προηγούμενες πολιτικές των ΗΠΑ ενδέχεται να μην αποκαταστήσει πλήρως την προηγούμενη παγκόσμια εμβέλεια της Ουάσινγκτον.
Μετά από περισσότερες από 8 δεκαετίες υποτιθέμενης παγκόσμιας κυριαρχίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονταν σε μια περίοδο κατά την οποία η διατήρηση της προηγούμενης θέσης τους θα απαιτούσε την αντιμετώπιση των τρωτών σημείων που αποκάλυψε ο πόλεμος.
Washington Post: Δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσουν τους Houthis – Έγιναν ισχυρότεροι μέσα στον πόλεμο
Στη διαπίστωση ότι δεν υπάρχει πλέον τρόπος να σταματήσουν τους Houthis αναφέρεται η Washington Post σε άρθρο της με τίτλο «Γιατί οι Houthis της Υεμένης έγιναν μόνο ισχυρότεροι μέσα από χρόνια πολέμου;».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «σε διάφορες χρονικές περιόδους κατά την τελευταία δεκαετία, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και το Ισραήλ εξαπέλυσαν σφοδρές αεροπορικές επιδρομές εναντίον των δυνάμεων των Houthis της Υεμένης, ωστόσο το αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων ήταν απλώς η περαιτέρω ενίσχυση των δυνάμεων αυτών».
«Τώρα που οι δυνάμεις των Houthis, με την υποστήριξη του Ιράν, προελαύνουν προς ένα σημαντικό θαλάσσιο πέρασμα, πλήττουν πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας και επηρεάζουν τις παγκόσμιες αγορές, δεν απομένουν πολλές επιλογές για την αναχαίτισή τους οι οποίες να μην έχουν ήδη δοκιμαστεί» επισημαίνει το δημοσίευμα.
Μάλιστα, ο Μichael Knights, ερευνητής που ειδικεύεται σε ζητήματα που αφορούν τους Houthis, δήλωσε επίσης στην εφημερίδα: «Είναι οι πιο αφοσιωμένοι, οι πιο ιδεολογικά συνεπείς και οι πιο επιθετικοί περιφερειακοί σύμμαχοι του Ιράν».
Από 30.000 στρατιώτες σε 350.000 μέσα σε 10 χρόνια
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο αριθμός των δυνάμεων των Houthis αυξήθηκε από περίπου 30.000 άτομα το 2015 σε περίπου 350.000 το 2024.
Η οργάνωση έχει επίσης τη δυνατότητα να παράγει σημαντικό μέρος του οπλισμού της στο εσωτερικό της Υεμένης.
Η Washington Post αναφέρεται στους περιορισμούς που υπάρχουν στα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων της Σαουδικής Αραβίας και επισημαίνει ότι δεν είναι σαφές για πόσο ακόμη το Ριάντ θα μπορεί να αποκρούει τις επιθέσεις των Houthis και ομάδων της περιοχής που υποστηρίζονται από το Ιράν.
Παράλληλα αναφέρεται ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται στους Houthis έχουν υποχωρήσει από τις θέσεις τους τις τελευταίες εβδομάδες, ενώ οι δυνάμεις των Houthis προελαύνουν προς το Bab al Mandab.
Σύμφωνα με το Associated Press, οι Σαουδάραβες φαίνεται να μην επιθυμούν να εμπλακούν εκ νέου σε έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας, καθώς μια χερσαία επιχείρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρατεταμένη σύγκρουση και βαριές απώλειες.
Οι ΗΠΑ, οι οποίες εξακολουθούν να εμπλέκονται σε πόλεμο με το Ιράν, επίσης φαίνεται να μην επιθυμούν να εμπλακούν σε αυτή τη σύγκρουση.
Σοκ και δέος από την Κίνα – Αποκάλυψε 320 υπόγειες πόλεις διηπειρωτικών πυραύλων στην περιοχή Tzilanda
Η Κίνα αποκάλυψε δημόσια για πρώτη φορά ένα τεράστιο δίκτυο υπόγειων εγκαταστάσεων και βάσεων που σχετίζονται με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, μια κίνηση που θα μπορούσε να δώσει μια νέα εικόνα των διαστάσεων της πυρηνικής αποτρεπτικής υποδομής της Κίνας.
Το δίκτυο περιλαμβάνει 320 σήραγγες πυραύλων
Το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της Κίνας πρόβαλε ένα ντοκιμαντέρ για τις δραστηριότητες των πυραυλικών δυνάμεων της χώρας, για να σηματοδοτήσει την 99η επέτειο από την ίδρυση του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.
Στο ντοκιμαντέρ, ένας Κινέζος στρατιωτικός μηχανικός μιλάει για ένα τεράστιο έργο κατασκευής μιας σειράς υπόγειων εγκαταστάσεων, οι οποίες αναφέρονται ως «πόλεις πυραύλων».
Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, αυτά τα συγκροτήματα περιλαμβάνουν ένα δίκτυο σηράγγων και υπόγειων εγκαταστάσεων, που βρίσκονται στις δυτικές περιοχές της Κίνας. Δορυφορικές εικόνες από το 2021 έδειξαν επίσης την ύπαρξη εκτεταμένων κατασκευαστικών έργων σε αυτές τις περιοχές.
Δημοσιευμένες αναφορές υποδεικνύουν την ύπαρξη περίπου 320 σηράγγων σε τρεις κύριες περιοχές ανάπτυξης.
Εκτός από αυτές τις περιοχές, έχει επίσης εντοπιστεί μια βάση εκπαίδευσης που σχετίζεται με πυραυλικές δυνάμεις στην περιοχή Tzilanda.
Το Πεκίνο δεν είχε δώσει προηγουμένως μια σαφή και επίσημη εξήγηση για τη φύση και τη λειτουργία αυτών των έργων.
Ωστόσο, ένα νέο ντοκιμαντέρ της κινεζικής κρατικής τηλεόρασης συνδέει για πρώτη φορά την κατασκευή αυτής της υποδομής με την έννοια ενός «αντιποίνων» και τη διατήρηση της ικανότητας αντίδρασης μετά από μια πυρηνική επίθεση.
Οι δηλώσεις του μηχανικού σε αυτό το ντοκιμαντέρ δείχνουν ότι ένας από τους κύριους στόχους του έργου είναι να διασφαλίσει την επιβίωση της στρατηγικής ικανότητας της Κίνας ακόμη και σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης μεγάλης κλίμακας.
Η λογική μιας τέτοιας υποδομής βασίζεται στη διασπορά και την προστασία των πυραυλικών δυνάμεων.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η καταστροφή μιας ή ακόμη και περισσότερων βάσεων δεν θα σήμαινε την απώλεια ολόκληρης της ικανότητας αντίδρασης και μέρος της πυραυλικής ισχύος θα μπορούσε να παραμείνει σε άλλες εγκαταστάσεις.
Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια κατάσταση όπου ο στρατηγικός ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια και το ζήτημα της πυρηνικής ικανότητας του Πεκίνου έχει λάβει μεγαλύτερη προσοχή από ποτέ.
Οι νέοι πύραυλοι Dongfeng
Στο ντοκιμαντέρ, ο Κινέζος μηχανικός μίλησε επίσης για την πίεση που ασκούν ανώτεροι αξιωματούχοι για την ταχεία ολοκλήρωση του έργου, εξηγώντας ότι οι τεχνικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αναπτύξουν νέες μεθόδους για την εκσκαφή και την κατασκευή σηράγγων προκειμένου να τηρηθεί το καθορισμένο χρονοδιάγραμμα.
Η κλίμακα του έργου, εάν επιβεβαιωθεί πλήρως ανεξάρτητα, θα μπορούσε να αλλάξει τις προηγούμενες αντιλήψεις για τη δομή των πυρηνικών δυνάμεων της Κίνας.
Για δεκαετίες, το Πεκίνο έδινε έμφαση σε ένα σχετικά περιορισμένο πυρηνικό οπλοστάσιο και σε ένα αποτρεπτικό μέσο, αλλά η ανάπτυξη εκτεταμένων υπόγειων δικτύων υποδηλώνει ότι δεν διακυβεύεται μόνο ο αριθμός των κεφαλών και των πυραύλων.
Η υποδομή για τη συντήρησή τους αποκτά επίσης ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.
Παράλληλα με αυτές τις εγκαταστάσεις, η Κίνα αναπτύσσει νέες γενιές βαλλιστικών πυραύλων, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Dongfeng.
Ο συνδυασμός πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς με ένα δίκτυο διασκορπισμένων, υπόγειων βάσεων αποτελεί μέρος της ευρύτερης αρχιτεκτονικής στρατηγικής αποτροπής του Πεκίνου.
Πράγματι, αυτό που αναδεικνύει το νέο ντοκιμαντέρ δεν είναι απλώς η ύπαρξη μερικών νέων πυραυλικών βάσεων.
Είναι μια εικόνα μιας πολυεπίπεδης υποδομής που στοχεύει στην αύξηση της επιβιωσιμότητας, της διασποράς και της ανταπόκρισης των πυραυλικών δυνάμεων της Κίνας σε περίπτωση πιθανής πυρηνικής σύγκρουσης.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να είναι σημαντική στους στρατηγικούς υπολογισμούς των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων πυρηνικών δυνάμεων σχετικά με τη μελλοντική ισορροπία αποτροπής στην Ανατολική Ασία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών